Calk-Art-by-David-Zinn-14

clic para descubrir máis imaxes



che collín da man

polos rueiros da primavera na cidade

nin peitei os teus cabelos, nin nos miramos no fío da lúa

dende a vila

gabeando pola ponte de Rande

con todo o ceo para nós, antes de morrer co día.

Sermos neve e friaxe

até o intre no que a terra se sosteña de novo

coa chegada da flor e da semente

no sixilo dun beixo preso

no que latexa o berro ceibe do rousinol.

O miúdo está nalgures

hei atopalo

hei de espertalo.